Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

ชาวเขา-ชาวเรา

“บ้านแม่ตื้ด” ทำให้คนคนหนึ่งกลายเป็นคน-ขี้อิจฉา-

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ เสียงกระโดดน้ำ เสื้อผ้าเลอะๆ (รวมถึงกลิ่นกะเหรี่ยง!)

กำลังบอกว่า พวกเขามี-ความสุข >>ความรู้สึกซื่อๆ ที่อิ่มไปถึงข้างใน

สายตาของเด็กน้อยบอกว่าพวกเขามี-หัวใจ-ที่-พร้อม-จะรับ-ความสุข-ได้อย่างเต็มที่

แล้วพวกเราล่ะ?

หลายครั้ง ที่ตัวเราเองส่ายหัวปฏิเสธความสุขที่เดินเข้ามา

หลายครั้ง ที่ตัวเราเอง(แกล้งทำเป็น)มองไม่เห็นความสุขที่อยู่ตรงหน้า

หลายครั้ง ที่พยายามหามันซะจนไม่รู้ว่าอะไรเรียกว่าความสุข

ขอบคุณ

-เจ้านาย สำหรับโทรศัพท์วันนั้น (“เหมือนเดิม…พวกพี่ไม่อยู่มันเงียบเหงายังไงไม่รู้”—รู้สึกไม่ต่างกันหรอก)

 เป็นเด็กดี อย่าอู้!

-บี สำหรับดอกไม้ และคำขอเพลงเปลวไฟ (หมายถึงเปลวเทียน)

-อิ๋ว สำหรับบทเพลง แฟนเก็บ และ อิด-ถิ-ปี๊-ปี๋ / อิด-ถิ-ผะ-ดู ฮ่าๆ

-เจี๊ยบ สำหรับชื่อ เบญจรงค์ ธำมรงค์ ทรมาน

-อึ่ง สำหรับ รอยยิ้มที่น่ารัก (ขอให้ฝีที่ตูดหายไวๆ)

-เปิง แพค จระเข้กับวัวสนุกมาก (และเหนื่อยมาก)

-นนท์ สำหรับหนังสติ๊กแฮนด์เมด

-เชียร์ ฝ้าย กิด จัมโบ้ โจ้ ครีม พีม ปื๊ม ด้าย(ที่ไม่ด้าย!) ทิว แหม่ม กิ๊ก เมย์ เก๋

 ออย เจี๊ยบ คม อรรถ แซค ฟลุค และคนอื่นๆ

-ยายแก้ว สำหรับความอบอุ่นและความรู้สึกดีๆ ตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน

 จนถึงวันสุดท้าย และนาทีสุดท้ายก่อนกลับ

-พี่แห้ง สำหรับความจริงใจที่ไม่ปิดบัง

-และ ท้องฟ้ากว้าง สำหรับข้อคิดมากมาย : )  เราหลงรักนายแล้วล่ะ!

สมุดบันทึก

 

" วันเวลาไม่เคยรอใคร " ใครไม่เคยได้ยินประโยคนี้นี่เชยเป็นบ้า!

และเมื่อเวลาเดินผ่านไป มันมักจะชักชวนความคิดต่างๆของเราเดินตามมันไปด้วย

แล้วไอ้เจ้าความคิดของคนเรานี้มันก็ใจง่าย เดินตามเค้าไปซะทุกที

สิ่งที่เคยคิกว่าถูก ตอนนี้อาจกลายเป้นผิด

เมื่อก่อนอาจเคยคิดว่า "ฉันจะไม่มีวันเป็นอย่างนั้นเด็ดขาด" ลองเดินไปส่องกระจกสิ นั่นใครน่ะ ที่จ้องกลับมา

เราหยุดเวลาไม่ได้ เราหยุดความคิดไม่ได้

เหมือนไปสวนสัตว์ ชอบลูกยีราฟตัวนี้จังเลย อยากให้มันเป็นอย่างนี้ตลอดไป

เป็นไปไม่ได้! ลูกยีราฟต้องโตขึ้น เป็นพ่อยีราฟ เป็นปู่ยีราฟ เป็นทวดยีราฟ ในที่สุดก็เป็นซากยีราฟ

ยีราฟเป็นสิ่งมีชีวิต และต้องเจริญเติบโต

แต่ถึงแม้ตอนนี้ลูกยีราฟจะโตเป็นหนุ่มแล้ว

ทุกครั้งที่หยิบรูปถ่ายที่สวนสัตว์วันนั้นออกมา

ลูกยีราฟตัวนั้นก็ยังคงฉีกยิ้มเหมือนเดิม

รอยยิ้มของลูกยีราฟนั้นช่างเชื้อชวนให้ยิ้มตามซะจริงๆ

ยีราฟเติบโต

ความคิดก็เติบโตเช่นกัน

แต่มันคงดีไม่น้อย ที่จะแปะรูปถ่ายความคิด ไว้บนสมุดบันทึกเล่มนี้ ข้างๆรูปยีราฟฉีกยิ้มตัวนั้น

เวลาปัดฝุ่นเปิดสมุดบันทึกมาอ่าน จะได้ยิ้มตาม

แล้วเปรียบเทียบดูว่ารอยยิ้ม -ตอนนั้น- กับ -ตอนนี้- มันเปลี่ยนไปแค่ไหน

แล้วยิ้มแบบไหน " มีความสุข "กว่ากัน…

grand opening

แขก

เหรื่อ

กล้อง

แฟลช

ประธาน

ดอกไม้

พาน

กรรไกรติดโบว์

ริบบิ้นโยงระหว่างเสา

ฉึ่บ!

แปะ

แปะ

แปะ

.

.

.